و از راه او مىروى . ناگهان به من خبر دادند كه تو در پيروى از هوا و هوس فرو گذار نمىكنى ! و براى آخرتت چيزى باقى نگذاشته‌اى . دنيايت را با ويرانى آخرت آباد مىسازى . و پيوندت را با خويشاوندانت ، به قيمت قطع دينت بر قرار مىكنى . اگر آنچه از تو به من رسيده درست باشد شتر ( باركش ) خانواده‌ات و بند كفشت از تو بهتر است ! و كسى كه همچون تو باشد نه شايستگى اين را دارد كه حفظ مرزى را به او بسپارند ، و نه كارى بوسيله او اجرا شود ، يا قدرش را بالا برند و يا در امانتى شريكش سازند و يا در جمع آورى حقوق بيت المال به او اعتماد كنند به مجرد رسيدن اين نامه بسوى من حركت كن انشاء اللّه . شريف رضى مىگويد : « منذر ابن جارود » همان كسى است كه امير مؤمنان عليه السلام در باره‌اش فرمود : « او آدم متكبرى است ، پى در پى به اين طرف و آن طرفش مىنگرد همچون متكبران گام بر مىدارد ، و مواظب است بر كفشش گرد و غبار ننشيند » ! 72 - از نامه‌هاى امام عليه السلام به عبد اللّه بن عباس . اما بعد ! تو بر اجل و سر آمدت پيشى نمىگيرى ! و از آنچه روزى تو نيست قسمت تو نمىگردد . بدان دنيا دو روز است روزى بسود تو ، و روزى بزيانت ، دنيا خانه متغير و پر تحولى است . آنچه از منافع قسمت تو است بسراغ تو مىآيد هر چند ضعيف باشى . و آنچه هم بر زيان تو است گريبانت را مىگيرد هر چند قوى باشى ، و قدرت دفع آن را نخواهى داشت !